ewangeliczni.pl

"Oto urodziłem się w przewinieniu i w grzechu poczęła mnie matka moja. Oto miłujesz prawdę chowaną na dnie duszy i objawiasz mi mądrość ukrytą. Pokrop mnie hizopem, a będę oczyszczony; obmyj mnie, a ponad śnieg bielszy się stanę" (Ps 51:7-9). Życie w zgodzie z Bożym Słowem niesie ze sobą pewną cenę. Chciałbym dziś opisać szczególny jej aspekt: poleganie na Bogu zamiast na sobie odnośnie ratunku od Bożego gniewu. Ktoś kiedyś powiedział, że ostatecznie istnieją tylko 2 religie: religia człowieka - oparta na tym, co człowiek robi i co może zrobić; i „religia” Boga - oparta na tym, co zrobił Bóg i co Bóg ciągle w związku z tym robi.

Co on o mnie myśli? – oto jest pytanie zadawane nie tylko przez dziewczynę zainteresowaną konkretnym chłopakiem, ale także nurtujące ludzi w wielu innych okolicznościach i sytuacjach. Zazwyczaj nie jest nam obojętne to, co ludzie o nas myślą.  Pytamy, słuchamy, reagujemy, odpieramy ataki, wyjaśniamy, dziękujemy za miłe słowa. Obchodzi nas nawet to, co myślą o nas nasi przeciwnicy.

„A po kilku dniach rzekł Paweł do Barnaby: Wybierzmy się w drogę i odwiedźmy braci we wszystkich miastach, w których zwiastowaliśmy Słowo Pańskie, aby zobaczyć, jak im się powodzi.” – Dz.Ap. 15:36. Po pierwszej wspólnej podróży misyjnej, Apostoł Paweł zasugerował Barnabie, że powinni powtórnie odwiedzić kościoły, które założyli, by zobaczyć jak im idzie. Zależało mu na tym, by dowiedzieć się, czy rosną jako chrześcijanie. Powiedział więc: „Wybierzmy się w drogę aby zobaczyć, jak powodzi się naszym braciom.”